Schip­per ms Fox: Nooit meer zon­der gas­me­ter na fos­fi­ne­ver­gif­ti­gingSchip­per ms Fox: Nooit meer zon­der gas­me­ter na fos­fi­ne­ver­gif­ti­ging

Een lading zon­ne­bloem­schroot­pel­lets vol gif­tig fos­fi­ne­g­as kost­te hen begin decem­ber bij­na het leven. De kwes­tie houdt de bin­nen­vaart nog steeds in beroe­ring, maar zelf pakt het schip­pers­echt­paar André en Vanes­sa de Waardt graag zijn oude leven weer op. André: „Varen zit in mijn bloed.”

De Waardt (34) is terug aan boord en heeft er net een rot­klus op zit­ten: ‘Het schip was zo vies, niet nor­maal.’ Gevolg van bij­na twee maan­den stil­lig­gen. Nu staat hij te sprin­gen om los te gooi­en. Maar pal voor zijn eer­ste reis wil hij tegen­over Schut­te­vaer één keer zijn ver­haal ver­tel­len. ‘Men­sen heb­ben zó ont­zet­tend mee­ge­leefd.’

Het is dins­dag 3 decem­ber als over­slag­be­drijf Igma tegen 17:00 uur belt dat de Fox een uur later sun­pel­lets kan laden in de Suez­ha­ven. ‘Pre­cies onder etens­tijd.’ Als de Fox een­maal vast­ligt aan de drij­ven­de ele­va­tor, langs­zij de bulk­car­ri­er Smar­ta, gaat het alle­maal heel lang­zaam. ‘Nor­maal ben je in een half­uur vol. Maar de kraan­mees­ter meld­de dat ruim 3 bij­na leeg was. Ze moesten de laat­ste res­ten met een sho­vel bij elkaar schra­pen en in ons ruim stor­ten voor­dat ze aan ruim 4 van de Smar­ta kon­den begin­nen.’ Hier­door duurt het laden ander­half uur.

Ver­war­ring

Ter­wijl André bui­ten in de kou staat te balen – ‘Ik blijf er altijd bij als ze laden’ – spuit de ele­va­tor de sun­pel­lets in het schip: brok­jes op elkaar geperst plant­aar­dig afval dat na de fabri­ca­ge van zon­ne­bloem­olie over­blijft. In het ach­ter­ruim komt het res­tant uit ruim 3, ver­vol­gens vult de ele­va­torslang het voor­ruim met de sun­pel­lets uit ruim 4.

Intus­sen komt, onzicht­baar, nog meer mee: een leger sluip­moor­de­naars in de vorm van dode­lij­ke fos­fi­ne­pil­len.

Lees heel het arti­kel.